Amortyzacja księgowa ma na celu odzwierciedlenie zużywania się środka trwałego w trakcie jego użytkowania oraz zapewnienie zachowania zasady współmierności przychodów i kosztów.
Amortyzacja nie pociąga za sobą wydatków w bieżącym okresie. Dzięki niej, nakłady na zakup/wytworzenie środka trwałego są stopniowo wliczane w koszty poszczególnych okresów, co pozwala na zgromadzenie funduszy na zakup nowych środków trwałych po całkowitym zamortyzowaniu starych. Często spotyka się także termin “fundusz amortyzacji”. Występuje on głównie w instytucjach, które są podzielone na działy wypracowujące wspólny zysk i ponoszące wspólne koszty. Jeden z działów mógłby bowiem chcieć kupić niepotrzebne narzędzia, za które zapłacą pozostałe działy, zatem dział kupujący musi oddać im pieniądze na swój zakup.
Amortyzacja księgowa powinna być za każdym razem tak dopasowana, aby jak najwierniej odzwierciedlała proces zużywania się środka trwałego oraz umożliwiała jak najdokładniejsze oddanie jego rzeczywistej wartości w postaci wartości netto wykazywanej w bilansie.
