Dziennikiem ksiąg rachunkowych nazywamy dokument, zawierający chronologicznie ustawione operacje gospodarcze, mające miejsce w danym okresie sprawozdawczym. Dziennik, bez względu na technikę prowadzenia ksiąg rachunkowych, powinien umożliwiać uzgodnienie jego obrotów z obrotami zestawienia obrotów i sald kont księgi głównej.

Dziennik może zawierać dane takie jak:
- pozycja wpisu,
- data,
- dowód,
- treść operacji,
- kwota.

Zapisy w dzienniku muszą być kolejno numerowane, a sumy zapisów liczone w sposób ciągły. Przy użyciu systemu księgowego możliwe jest funkcjonowanie jednego lub kilku dzienników. Podczas prowadzenia ksiąg rachunkowych przy użyciu komputera zapis księgowy powinien posiadać automatycznie nadany numer pozycji, pod którą został wprowadzony do dziennika, a także dane pozwalające na ustalenie osoby odpowiedzialnej za treść zapisu. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, dziennik musi zostać wydrukowany nie później niż na koniec roku. Wydruk ten powinien zawierać automatycznie numerowane strony, które muszą być sumowane narastająco.

Zalety prowadzenia ksiąg rachunkowych:
- możliwość szerokiej analizy finansowej podmiotu gospodarczego,
- bieżące monitorowanie przychodów, kosztów, wydatków raz innych kategorii,
- opracowanie własnej polityki rachunkowości, wybór rozwiązań dostosowanych do specyfiki działalności.